مریم شیخمهدی مینیاتوریست، میناکار، طراح و استاد برجسته دانشگاه است. او در خرداد ماه سال 1329 در محله منیریه تهران در خانوادهای تهرانیالاصل به دنیا آمد. از دوران کودکی به نقاشی علاقه فراوان داشت و برای یادگیری نقاشی و سیاه قلم مورد تشویق و حمایت خانواده قرار گرفت تا جاییکه تصمیم گرفت به هنرستان هنرهای زیبای دختران (هنرستان بهزاد) رفته و بهطور جدی رشته نقاشی را آموزش ببیند. از کسانی که بهترین مشوق وی برای انتخاب و ادامه راه هنر بودند، باید از زندهیاد علیصغر داوودی استاد نقاشی دانشکده هنرهای زیبا یاد کرد که دایی خانم مریم شیخمهدی و مهمترین حامی ایشان در انتخاب رشته نقاشی بودند.
مریم شیخمهدی سه سال در هنرستان رشتههای مختلف هنری مانند هنرهای تزیینی، مجسمهسازی، رنگ روغن، مینیاتور، طراحی و نقاشی را تجربه کرد. پس از پایان دوران هنرستان وارد دانشگاه و در رشته دکوراسیون داخلی فارغالتحصیل شد. همزمان با تحصیل در دانشگاه به مدت یک سال در بخش طراحی شرکت فرش ایران مشغول به فعالیت بود و بعد از آن در سال 1352 به استخدام وزارت فرهنگ و هنر سابق درآمد. در آنجا با هنرمندان برجسته از رشتههای مختلف هنری از جمله هنر میناکاری آشنا شد و زیر نظر استاد پروانه نراقی به مدت سه سال این هنر را آموخت و چنان شیفته و مجذوب میناکاری (مینای خانهبندی یا سیمی) شد که تاکنون این راه را ادامه داده و شاگردان زیادی را تعلیم داده است.
در سال 1355 با استاد عباس جلالی سوسنآبادی آشنا شد. نحوه و شیوه کار استاد در مینیاتور به گونهای برایش شیرین بود که هنر مینیاتور را نزد استاد تعلیم دید و به گفته خودش با روزانه 8 تا 10 ساعت تمرین و طراحی توانسته سبک منحصر به فرد خودش را پیدا کند و تا امروز بیش از 130 تابلو مینیاتور و 100 اثر مینایی خلق کند. در مینیاتور تکنیک کار وی آبرنگ و در اصطلاح هنر «رنگهای روحی» میباشد. همچنین به کار روی مقوای رنگ شده با آب چای که رنگی بسیار دلنشین دارد علاقمند است. آثار مینیاتور وی بیشتر از قلمگیری تشکیل شده و همگی زاییده ذهن هنرمند و خلاق اوست. وی مقید به چارچوب مکتبهای قدیم مینیاتور نیست و معتقد است علاقه به هنر باید همراه با نوآوری باشد، از این رو آثار وی بیانگر حال و هوا و خصوصیات روح لطیف وی هستند.
مریم شیخمهدی در سال 1361 با همایون علاقمندان مطلق ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو دختر به نامهای نیلوفر و نیوشا میباشد که هر دو به هنر علاقهمند و زیر نظر استاد مریم شیخمهدی به آموختن مینا مشغول هستند.
خانم شیخمهدی در سال 1376 به عنوان سرپرست و استاد کارگاه مینا در سازمان میراث فرهنگی کشور منسوب شد و از همان سال تاکنون با توجه به تخصص، تجربه و آگاهی به عنوان عضو کمیته تخصصی شورای عالی ارزیابی هنرمندان هنرهای سنتی در رشته مینا مشغول فعالیت بوده است. وی در سال 1380 به عنوان اولین زن میناکار ایران، به دریافت مدرک درجه یک هنری، معادل دکترا در رشته میناسازی نائل گردید.
وی ضمن سالها فعالیت هنری به آموزش نیز پرداخته و راهنمای پایاننامه دانشجویان بسیاری بوده است. خانم شیخمهدی همواره دغدغه آموزش هنر، بهویژه هنر ازیادرفته مینا را در سطوح دانشگاهی داشته و در تمام مصاحبهها بر ضرورت این امر تاکید کرده است.
شرکت در نمایشگاههای گروهی و انفرادی در داخل و خارج از کشور و مصاحبه با نشریات و مطبوعات گوناگون و آموزش شاگردان موفق، حاصل 50 سال فعالیت مستمر مریم شیخمهدی در عرصه هنر میباشد که همگی نشان از ارزش والای کارهای هنری او دارد.
